Recenzja książki: Kuglarz

Recenzuje: Magdalena Galiczek-Krempa

Opowieści z Wieloświata Anny Sokalskiej to seria wymykająca się wszelkim schematom. Tom pierwszy, Wiedźma, wprowadza czytelnika w nastrój serii, przedstawia magicznych i obdarzonych nadnaturalnymi mocami bohaterów, wywodzących się z różnych,  bardzo odległych czasów, jednak akcja osadzona jest przede wszystkim we współczesnym Wrocławiu. W tomie drugim, w Żertwie, autorka – prezentując nieznane wcześniej, zupełnie nowe postaci – zarysowuje nowe problemy i wątki, wykorzystując zabiegi stosowane w powieściach kryminalno-sensacyjnych, co mocno odróżnia powieść od tej otwierającej cykl. Sięgając więc po Kuglarza, ostatnią część serii Opowieści z Wieloświata i pamiętając poprzednie części cyklu, trudno było zatem coś z góry zakładać, czegoś – poza sporym zaskoczeniem – się spodziewać.

Jeśli czytelnik miał wrażenie, że liczba bohaterów i wątków opisana w powieściach Wiedźma i Żertwa zbliżała się do maksimum, to był w dużym błędzie. W Kuglarzu Anna Sokalska zbiera bowiem ich wszystkich, każdego obdarza konkretnymi motywacjami, nie szczędząc przy tym intryg, zdrad i przechodzenia z jednej strony „mocy" na drugą. W skrócie rzecz ujmując: wyrwy między światami powiększają się. Demonom coraz łatwiej przechodzić z Zaświatów do Żywoświata (świata ludzi żyjących) i wnikać w ludzkie ciała niczym w skorupy, sieją więc spore spustoszenie. Jedynym sposobem, by zaburzoną równowagę między światami naprawić, jest „zamykanie” wyrw. Jednak potrzeba do tego dużo mocy, której osłabiona Jasna – tytułowa wiedźma z tomu pierwszego – niestety, już nie posiada. Na domiar złego zbliża się rok przestępny, a ułożenie ciał niebieskich na nieboskłonie wróży więcej złego niż dobrego. Pojawia się pytanie, czy Jasna, Anastazja, Szarak, Dawid i inni bohaterowie, znani czytelnikom z poprzednich części, dadzą radę stawić czoła demonom panoszącym się na ulicach Wrocławia? I z jakim poświęceniem będzie się to wiązało?

Kuglarz to powieść bardzo złożona. Ilość bohaterów i wątków jest naprawdę spora. Brak znajomości poprzednich tomów serii może skutkować tym, że czytelnik zwyczajnie się w opowieści pogubi. Lekturę Kuglarza dobrze zatem rozpocząć tuż po przeczytaniu Wiedźmy i Żertwy, by być na bieżąco z wszystkimi wydarzeniami opisanymi w powieściach. Warto też zarezerwować sobie na Kuglarza kilka spokojnych wieczorów, by w pełni poświęcić się lekturze, delektując się świetnym językiem powieści i chłonąc wszystkie serwowane przez Annę Sokalską szczegóły dotyczące fabuły.

Warstwa językowa i stylistyczna Kuglarza, choć graniczy to z niemożliwością, zdaje się jeszcze bardziej dopracowana niż w Wiedźmie i Żertwie. Autorka udowodniła, że jest znakomitą obserwatorką ludzkich zachowań i reakcji (które świetnie przenosi na swoich nadprzyrodzonych bohaterów), a także otaczającej ją przestrzeni. Wrocław i okolice, opisane przez Anne Sokalską, jawią się przed oczami czytelnika jak kadry z przewodnika turystycznego. Nie znając Wrocławia, a czytając jego opis w powieści Anny Sokalskiej, mamy wrażenie, jakbyśmy mieszkali w tym mieście od urodzenia. To, jak autorka buduje porównania, to, jak trafia nimi w sedno, sprawia, że powieść zdaje się całkowicie czytelnika wchłaniać. Nie jesteśmy już obserwatorami opisywanych zdarzeń. Jesteśmy ich uczestnikami.

Autorka daje też popis swojej ogromnej wiedzy dotyczącej wierzeń słowiańskich, postaci z legend i podań czy założeń i dogmatów religii – chociażby chrześcijańskiej. Anna Sokalska, korzystając ze zgromadzonej wiedzy i niespożytych pomysłów, tworzy skomplikowany kilim wzajemnych powiązań bohaterów i ich celów, które zaczynamy rozumieć dopiero wtedy, gdy zrobimy trzy kroki w tył i ogarniemy całość wzrokiem. 

Kuglarz to jednak, wbrew pozorom, nie tylko opowieść o mierzeniu się nadprzygoddzonych potęg, to nie tylko gratka dla fanów powieści fantasy. Pod fantastycznymi dekoracjami kryją się jak najbardziej realne prawdy. Bohaterowie walczą nie tylko w imię wyższych celów – czy to dobrych, czy też złych – ale chcą także zaspokoić własne namiętności i własne pragnienia. Zmienieni pod wpływem uroków czy klątw, zatrzymani w nieśmiertelnych ciałach, wciąż mają sprawy do załatwienia, wciąż łakną zemsty. Jednak ponad wszystko pragną spokoju, życia według własnego planu w którymś z wymiarów Wieloświata. Czy jednak los będzie tak łaskawy, a ich pragnienia się spełnią? Czy droga ku spełnieniu będzie okupiona poświęceniem i wyrzeczeniami? A może nigdy nie uda się zrealizować ich planów?

Obraz, jaki maluje przed czytelnikami Anna Sokalska, skłania do refleksji. W żadnej z poprzednich części Opowieści z Wieloświata nie było jeszcze tak poważnie. Autorka, posiłkując się dawnymi wierzeniami i pochodzącymi z nich postaciami, opisuje rzeczywistość, która okazuje się czytelnikom bardzo bliska. Obdarzeni ludzkimi wadami i zaletami bohaterowie stają przed fundamentalnymi pytaniami i to od nich – podobnie jak od ludzi żyjących współcześnie – zależą losy świata. Pozostaje pytanie: czy uda się go uratować, czy też własną ignorancją, głupotą, zaniedbaniami i egoizmem doprowadzimy do zagłady?

Tagi: bóg

Kup książkę Kuglarz

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Zobacz opinie o książce Kuglarz
Książka
Kuglarz
Anna Sokalska
Inne książki autora
Tęsknica
Anna Sokalska0
Okładka ksiązki - Tęsknica

Iga, menadżerka w korporacji, niespodziewanie musi przerwać karierę, aby ratować zdrowie. Szukając odpoczynku, wyjeżdża na wieś, gdzie poznaje Nadzieję...

Wiedźma
Anna Sokalska0
Okładka ksiązki - Wiedźma

Nadszedł czas „Wiedźmy”! Sięgnij po pierwszy tom cyklu urban fantasy „Opowieści z Wieloświata”.Obłożona klątwą wiedźma Jasna budzi...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Kyle
T.M. Piro
Kyle
Smolarz
Przemysław Piotrowski
Smolarz
Wszyscy zakochani nocą
Mieko Kawakami
Wszyscy zakochani nocą
Raj utracony
John Milton
Raj utracony
Krok do szczęścia
Anna Ficner-Ogonowska
Krok do szczęścia
Las powieszonych lisów
Arto Paasilinna ;
Las powieszonych lisów
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy