Natalia jest nauczycielką i jak co roku zaprasza swoje przyjaciółki do domku nad jeziorem. Kobiety zamierzają skorzystać z bliskości natury, odpocząć i nacieszyć się swoim towarzystwem, ale już od pierwszego dnia towarzyszy im pech. Gwałtowne burze zmuszają je do pozostania w domu, a w jego pobliżu zauważają ślady obecności kogoś jeszcze. Świadomość, że nie są same, zakłóca ich spokój. Poczucie izolacji potęguje napięcie i między nimi narastają nieporozumienia. Jeśli chcą ocalić swoją przyjaźń, muszą skonfrontować się z tragicznym wydarzeniem sprzed lat i trudną przeszłością. Tylko czy będą potrafiły zaakceptować prawdę?
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2024-06-05
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 416
"Dom nad srebrną wodą" to powieść autorstwa Anny Szczęsnej, która jest znaną i cenioną pisarką w Polsce, specjalizującą się w literaturze obyczajowej.
Akcja książki osadzona jest w malowniczej scenerii nad rzeką, w tytułowym domu, który staje się centralnym punktem wydarzeń. Natalia, zaprasza co roku swoje przyjaciółki Malwinę, Patrycję i Ewę do domku nad jezioro. Bohaterki zmagają się z własnymi problemami i marzeniami. Dom ich przyjaciółki, staje się dla nich miejscem refleksji i konfrontacji z przeszłością.
Opisy przyrody są niezwykle malownicze i wciągające, a autorka z dużą dbałością o szczegóły oddaje atmosferę miejsca i czasu.
"Dom nad srebrną wodą" porusza wiele ważnych tematów, takich jak miłość, strata, przebaczenie i poszukiwanie własnej tożsamości. Autorka nie unika trudnych pytań o sens życia, o to, jak radzimy sobie z przeszłością i jakie decyzje kształtują naszą przyszłość. To piękna i poruszająca opowieść o odnajdywaniu siebie, radzeniu sobie z przeszłością i budowaniu nowej przyszłości.
Anna Szczęsna po raz kolejny udowadnia, że potrafi tworzyć historie pełne emocji i prawdy życiowej. To książka, która z pewnością poruszy serca czytelników i skłoni do refleksji nad własnym życiem.
🌿 „𝓓𝓸𝓶 𝓷𝓪𝓭 𝓼𝓻𝓮𝓫𝓻𝓷𝓪̨ 𝔀𝓸𝓭𝓪̨” 𝓐𝓷𝓷𝓪 𝓢𝔃𝓬𝔃𝓮̨𝓼𝓷𝓪 🌿
Opowieść o sile kobiecej przyjaźni, trudnej przeszłości i tajemnicy, o której wolałyby zapomnieć
▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪
🌿Anna Szczęsna w swojej najnowszej książce „Dom nad srebrną wodą” rysuje nam obraz czterech przyjaciółek, które swoją relacje zbudowały na trudnych przeżyciach. Mimo upływu lat, kobiety nadal się przyjaźnią i dbają o siebie nawzajem. Jednak nie wszystko jest takie kolorowe, jak może się wydawać. Każda z nich ma w sobie gorycz i ukryty żal, który jest wyczuwalny na kartach tej powieści. W pewien weekend, przyjaciółki kolejny raz jadą do domku nad jeziorem, odpocząć i spędzić wspólnie czas. Ich sielankę przerywa gwałtowna burza, która zmusza je do pozostania w domu. A jakby tego było mało, kobiety wyczuwają ślady obecności jakiejś osoby, co zakłóca ich spokój i potęguje strach. Zamknięcie w domku sprawia, że przyjaciółki będą zmuszone zmierzyć się z tragicznym wydarzeniem sprzed lat, by ocalić swoją przyjaźń. Tylko czy uda im się dojść do porozumienia i zaakceptować prawdę? 🌿
Czego, można spodziewać się po książce poruszającej tak ważne tematy? Z pewnością nie tego, że będzie ona lekką i przyjemną książką, którą pochłonie się w mgnieniu oka i równie szybko zapomni, że kiedykolwiek miało się ją w rękach. Anna Szczęsna porusza w swojej książce wiele bardzo istotnych tematów, takich jak przyjaźń kobiet, która została zbudowana na bolesnych fundamentach.
Nie ukrywam, że liczyłam na to iż, wątek ze znalezieniem śladów obecności kogoś jeszcze będzie bardziej rozbudowany i nada książce nutkę strachu i niepokoju. Tak się niestety nie stało. Obeszło się bez większego echa, a szkoda, bo mogło to być świetnym dodatkiem do całej historii, która dzięki temu stała, by się bardziej dynamiczna. Jednak wiem, że autorka głównie chciała przestawić motyw przyjaźni czterech kobiet i ich przeżycia, które spowodowały, że ich drogi się zetknęły.
„Dom nas srebrną zatoką” to powieść pełna tajemnic i głęboko skrywanych urazów. Śledząc losy czterech kobiet, czytelnik ciągle analizuje, co takiego wydarzyło się te kilka lat temu, że żadna z nich nie może o tym zapomnieć. Akcja książki płynie swoim wolnym rytmem, odsłaniając przed nami kolejne tajemnice, tym samym prowadząc do puntu kulminacyjnego, czyli odkrycia tajemnicy sprzed lat.
Bardzo lubię czytać książki o kobiecej przyjaźni tej budującej, ale też tej iskrzącej, a nawet wybuchowej, dlatego ciekawa byłam, w jakiej odsłonie pojawi się ten motyw w najnowszej powieści obyczajowej Anny Szczęsnej „Dom nad srebrną wodą”.
Cztery bohaterki, które łączy wspólna przeszłość spotykają się co roku w domku letniskowym jednej z nich. Wyjeżdżają kolejny raz, więc powinny wiedzieć czego się spodziewać po otoczeniu i swoim towarzystwie. Autorka pokazuje jednak, że przemilczenie traumatycznej przeszłości nie sprzyja wzajemnym relacjom. Niektóre sprawy warto zamknąć, wyjaśnić i pozwolić im odejść, bo zamiatanie pod dywan sprawi, że ktoś się potknie na rosnącej z czasem fałdzie niedomówień, wyrzutów sumienia i żalu.
Prócz wyczuwalnej w ich emocjach ciszy przed burzą tym razem kobietom nie sprzyja również pogoda, a zaniepokojenie budzi nieznajomy mężczyzna pojawiający się w okolicy, co jeszcze bardziej wpływa na zaognienie konfliktu. Z czasem poznajemy historię każdej z kobiet i przeszłość, która pomimo prób zepchnięcia jej na margines, kładzie się cieniem na ich życiu. Każda z nich w jakimś stopniu przywdziewa maskę kryjąc się za nią nie tylko przed światem zewnętrznym, ale i przed sobą nawzajem.
Burza zazwyczaj oczyszcza atmosferę, ciężkie i duszne powietrze staje się rześkie i pozwala oddychać pełną piersią. Czy tak będzie również w przypadku Natalii, Patrycji, Ewy i Malwiny? Czy potrafią zaakceptować przeszłość, której nie mogą zmienić i przyjąć bez poczucia winy to, co oferuje im życie?
Autorka z wyczuciem oddaje zmienność losu i jego nieprzewidywalność, ale i ukazuje postaci czterech kobiet, które dokonują w życiu zupełnie innych wyborów i podążają innymi drogami spotykając się czasem na ich skrzyżowaniu. Włącza w ich relację tajemnicę z przeszłości, która stopniowo wyłania się z ciemnych wód jeziora, tajemniczego mężczyznę i nieprzewidywalne siły natury, co zebrane w jedną całość i zamknięte w odosobnionym domku w lesie daje wrażenie nadciągającej katastrofy.
Ciekawość, co do dalszych losów kobiecej przyjaźni, ale też towarzyszące czytaniu napięcie pchało mnie ku zakończeniu i miałam wrażenie, że ponad 400 stron minęło w mgnieniu oka. Jeśli więc macie chęć na napisaną przyjemnym językiem, ale nie lekką, za to bardzo prawdziwą i życiową historię, w której znajdziecie odbicie niektórych własnych emocji i dylematów, to skorzystajcie z zaproszenia do „Domu nad srebrną wodą”. To miejsce może być ucieczką i azylem, ale może właśnie tam odnajdziecie siebie.
Przyjemna, spokojnie snuta powieść o przemianie i trwałości przyjaźni. To książka z gatunku "jedna z wielu" - szybko się czyta, niestety równie szybko zapomina, mimo chwilowej przyjemności poznawania losów Natalii i jej, dorosłych już, uczennic.
Cztery przyjaciółki jak co roku spędzają kilka dni w domku nad jeziorem. Zazwyczaj bardzo oczekują na ten wspólny czas. Jednak w tym roku od samego początku mają pecha. Ciągłe burze, obecność kogoś obcego oraz niedomówienia z przeszłości powodują, że te parę dni są dla nich ciężkie. Natalia, Patrycja, Ewa oraz Malwina w końcu muszą porozmawiać o ciężkich chwilach z przeszłości.
"Dom nad srebrną wodą" to książka spokojna, ale też zmuszająca do refleksji. Bo kobiety w rozmowach nie wracały do przeszłości, ale każda dusiła w sobie emocje. Przez lata pojawiły się niedomówienia, ale i wzajemne obwiniania.
Przyznam szczerze, że z niecierpliwością czekałam na to co wydarzyło się kiedyś. A autorka nie zdradza tego tak szybko. I w sumie myślałam, że dziewczyny zrobiły coś gorszego, chyba to moje uwielbienie do kryminałów sprawiło, że czekałam na coś bardziej brutalnego ?
Niemniej jednak książkę czytało mi się bardzo dobrze. Przede wszystkim podobało mi się, że poznajemy uczucia z każdych bohaterek. Dowiadujemy się jak ich wspólna przeszłość wpłynęła na obecne życie i zachowanie. A każda z nich poradziła sobie w inny sposób.
Jeśli lubicie obyczajówki to polecam ?
oo Opowieść o sile kobiecej przyjaźni, trudnej przeszłości i tajemnicy, o której wolałyby zapomnieć.
Natalia i jej trzy przyjaciółki i jednocześnie byłe uczennice -Malwina , Ewa i Patrycja wraz z końcem roku spotykają się w domku nad jeziorem by odpocząć od codzienności i umocnić kobiecą przyjaźń.
Wszystkie cztery łączy mroczny sekret, który skrzętnie ukrywają przed bliskimi.
Z tego powodu Ewa nie może odnaleźć swojej życiowej drogi, Patrycja rozważa odejście od męża a Malwina nie potrafi przeciwstawić się matce.
Na domiar złego wkrótce okazuje się,że nie są w okolicy same.
Kim jest tajemniczy Szymon , jak odmieni życie najmłodszej z kobiet i czy ma on coś wspólnego z wydarzeniami z przeszłości?
Mówiąc szczerze mam mieszane uczucia po przeczytaniu tej książki. Plusem jest niewątpliwie kreacja bohaterek i ich portrety psychologiczne oraz sposób w jaki autorka kreśli fabułę pokazująca wpływ dzieciństwa na życie w dorosłości.
Co mi przeszkadzało to zdecydowanie zbyt obszerne fragmenty opisujące trywialne czynności takie jak jedzenie obiadów z puszki czy picie kawy. Niektóre fragmenty mocno nużyły co z pewnością wpłynęło na moją ostateczną ocenę wrażeń z lektury.
Mimo to polecam by móc wyrazić własną opinię.
Baśniowa opowieść o kobiecie, która postanawia zmienić swoje życie Hanka Popławska to młoda kobieta znudzona prozą życia. Pewnego dnia daje się ponieść...
Gabi ma spokojne życie, pracę bez perspektyw i właśnie kupiła maleńkie mieszkanie na kredyt. Nieoczekiwana propozycja szefa wywróci jej życie do...
Przeczytane:2024-07-28, Ocena: 6, Przeczytałam,
Niektóre książki mogłabym czytać w nieskończoność właśnie dlatego, że są o prawdziwym życiu. Fikcja literacka jest też czasami potrzebna, jednak nic tak nie leczy ran, jak podobne przypadki opisane w książce, gdzie możemy zobaczyć jak dana sytuacja się rozwinęła i jakie było jej zakończenie. Zawsze wtedy jest łatwiej przez to wszystko przejść. A tutaj mamy opowieść o trzech przyjaciółkach, które raz w roku spotykają się, by powspominać co u nich słuchać. Oczywiście nie obeszło się bez przeciwności losu w postaci najbliższych rodzin, które nie są zbyt szczęśliwe na ten wyjazd. Zdają się nie brać dobroci tego wyjazdu za należyty odpoczynek, taką odskocznię od spraw przyziemnych. Uważają, że pozostawienie rodziny na cztery dni jest niemal równoznaczne z porzuceniem jej, pomimo tego, że druga połówka na to zezwala. Tutaj też widać, jak każda z nich ułożyła sobie życie. Nie każda jest z niego zadowolona, jedna z nich myśli nawet o rozstaniu, tylko jest zbyt nieśmiała, by się postawić. Inna z kolei uzgodniła, że może zostawić dzieci pod opieką ich ojca, jednak nowo przybyła matka prawi jej na ten temat morały. Widać tutaj przestarzałe traktowanie córki, a nawet niechęć do wszystkiego co w życiu osiągnęła. Jak uważacie, czy uda jej się postawić matce, która non stop wchodzi jej na psychikę jak to robiła za czasów dzieciństwa?
Tak naprawdę oprócz kobiet nikt nie rozumie dlaczego tak zależy im na corocznych spotkaniach. One same dbają o to, by tą wolność poznał tylko sam czytelnik. Między sobą zwierzają się z przeszłości i tego, co mają obecnie. To tak odkrywają sekrety, na które właśnie bardzo liczyłam i które dostałam. Dziewczyny łączy coś szczególnego, co nie każdy potrafi zrozumieć. I tak naprawdę ogromne napięcie pojawia się wtedy, kiedy są już na miejscu i jakby jakiś pech czy los nieustannie powodował, że nic nie idzie tak jak powinno być. A kiedy już zauważają, że nie są tam same, zaczyna pojawiać się rosnąca panika...
Mnie ta historia bardzo wkręciła. Żebyście wiedzieli jak kombinowałam byleby tylko ją doczytać do końca. Te ich sekrety bardzo hipnotyzują, sprawiają, że cieszymy się, iż nie jesteśmy na ich miejscu. Tak naprawdę to, co zdarzyło się kiedyś spowodowało to, co dzieje się między nimi teraz. To jak trudno miały w życiu zwyczajnym się z kimś związać i zaufać. Historie przeczytamy z perspektywy każdej z kobiet, więc wiemy co siedzi w ich głowach i jak reagują na otoczenie zachowaniem i jak myślami w głowie. Autorka przepięknie poprowadziła opisy ich miejsc, niecierpliwości i samego spotkania, łącznie z nieznajomym osobnikiem. Druk jest średni, ale one dużo rozmawiają, rozważają pewne możliwości, więc szybciutko się ją pochłania. A na koniec pozostaje w nas takie dziwne uczucie, ale podejrzewam, że zależne jest od osoby, która tą książkę przeczyta. Polecam, byście dali się porwać tej historii, którą życie pisze czasami dla nas samych. Przekonajcie się, czy nawet wasza przeszłość, może mieć wpływ na waszą przyszłość:-)